18 września 1942 roku w Rościszewie odbyła się egzekucja czternastu członków Polskiej Organizacji Zbrojnej. Zostali powieszeni w centrum wsi, na oczach bliskich i znajomych.

W maju tamtego roku Niemcy aresztowali ponad czterystu członków Polskiej Organizacji Zbrojnej. Kilka miesięcy później dokonali zbiorowych egzekucji w Rościszewie, Płocku, Bodzanowie.

18 września 1942 r. powieszono czternaście osób, trzynastu mężczyzn i jedną kobietę. Byli to:

Stanisław Bieniewski - urzędnik z Chwał, sierżant, był dowódcą kompanii; Władysław Bogiel - rolnik ze wsi Kuski; Ignacy Dzierżanowski - rolnik z Borowa, pełnił wtedy funkcję zastępcy kompanii; Feliks Dziurlikowski - urzędnik z Rościszewa, pochodził z Łukomia; Józef Gołębiowski - urzędnik z Bieżunia; Wacław Grześkiewicz - urzędnik z Bieżunia; Ignacy Irzyk - nauczyciel z Polika, był instruktorem wojskowym, porucznik; Stefan Kankiewicz - urzędnik z Rościszewa; Stanisław Kozłowski - nauczyciel gimnazjum w Sierpcu, redagował gazetkę konspiracyjną „Polska Zbrojna”; Władysława Kwiatkowska - urzędniczka z Płocka, urodzona w Marysinie pow. płocki; Leopold Mazurowski - rolnik z Rościszewa, dowódca oddziału; Ignacy Piotrowski - rolnik z Poniatowa; Wacław Sobociński - rolnik z Komorowa; Antoni Włodarczyk - urzędnik z Żuromina.

W związku ze zbliżającą się rocznicą ich śmierci, jak co roku, odbyła się msza święta w intencji pomordowanych, w której wzięli udział przedstawiciele samorządu gminnego, harcerze, orkiestra dęta OSP Łukomie i mieszkańcy gminy. W miejscu egzekucji i przy pomniku - wspólnym grobie złożono kwiaty i zapalono znicze.