Artyści, którzy przyjechali do Sierpca na plener, szukali własnego sposobu opowiedzenia o tym, co zobaczyli w skansenie. Dla jednych ważne były światła na ścianach starych budynków, dla innych kolor kwiatów. Ktoś wybrał realistyczny widok, ktoś inny poszedł w stronę wyobraźni. Bo plener, choć mocno osadzony w konkretnym miejscu, nie zamykał artystów w jednej konwencji.
Międzynarodowy Plener Plastyczny rozpoczął się 27 czerwca 2026 r. i trwał do 5 lipca. Wzięli w nim udział twórcy z różnych stron Polski oraz z zagranicy, m.in. z Kazachstanu, Gruzji, Niemiec i Białorusi. Wśród uczestników byli doświadczeni artyści, młodzi twórcy, lokalni plastycy i seniorzy. Wszystkich powitał kurator pleneru Wojciech Witkowski. O temacie pleneru mówił prof. Lech Majewski. Z humorem zauważył, że cztery pory roku w praktyce nie zawsze wyglądają tak podręcznikowo, jak chcieliby organizatorzy i malarze.
— Najważniejsze jest pragnienie, żeby na jednym obrazie umieścić wszystkie cztery pory roku. Co najmniej jak u Vivaldiego. Język muzyczny jest identyczny jak język plastyczny. W muzyce też jest kolor — podkreślał.
To porównanie dobrze pasowało do prac, które powstawały później w skansenie. Były wśród nich obrazy spokojne, nasycone ciszą, ale też kompozycje bardziej ekspresyjne, kolorowe, odchodzące od prostego przedstawienia rzeczywistości.
Plener nie ograniczał się do malowania na płótnie. Artyści tworzyli także na deskach przygotowanych ze starego kasztanowca. Drzewo rosło przy Pałacu Zamoyskich w Bieżuniu, przewróciło się, a dzięki plenerowi dostało drugie życie.
Podczas wernisażu podkreślano, że powstało ponad dwieście różnych prac. Część z nich wykonano właśnie na drewnie. Ten materiał narzucał inne myślenie niż płótno. Nie był neutralnym tłem. Miał własną strukturę, kolor, historię i opór. Natalia Czarnecka-Diling mówiła, że praca na desce była dla niej nowym doświadczeniem.
— Cudowna energia tego drewna. Mam nadzieję, że to będzie kontynuowane. To coś zupełnie innego. Dużo nie trzeba. To niesamowite podkreślenie natury — opowiadała.
Inna uczestniczka zwróciła uwagę na charakterystyczny kolor jednej z chałup, który wracał w wielu obrazach.
— Ten kolor chatki, która tutaj jest gwiazdą skansenu, wszystkim zostaje. Wszędzie gdzieś ten kobalt, ten niebieski jest — mówiła Kasia Mielcarek.
Plener miał kilka części. Oprócz pracy artystów odbyły się warsztaty dla różnych grup uczestników, w tym seniorów oraz młodych twórców z północnego Mazowsza. Jeden z organizatorów Piotr Rzeszotarski podkreślał, że ważnym celem wydarzenia jest właśnie wspieranie młodej sztuki i tworzenie okazji do spotkania różnych środowisk. Praca trwała intensywnie. Artyści malowali w plenerze, w przygotowanych pracowniach, czasem także nocą. Jak mówiono podczas podsumowania, zdarzało się, że twórcza praca przeciągała się do czwartej czy piątej rano.
W programie znalazła się również konferencja naukowa „Natura i kreacja w sztuce”. Wykłady wygłosili prof. Joanna Walendzik-Stefańska z Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, konserwator dzieł sztuki Andrzej Karolczak oraz dr hab. Sylwester Piędziejewski, prof. Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Mówiono o ogrodach biblijnych, technologiach mineralnych, naturze, strukturze i kolorze. Na zakończenie Sylwester Piędziejewski zaprezentował różne techniki malowania, łącząc teorię z praktyką.
Dla wielu uczestników najważniejsze było nie tylko samo malowanie, ale też spotkanie z innymi twórcami. Joanna Lewańczyk przybyła na plener po raz trzeci i przyznała, że wraca z przyjemnością.
— To jest spełnienie marzeń. Tworzyć wśród tak wybitnych artystów, móc się rozwijać, uczyć i widzieć swój rozwój — mówiła.
W piątek, 3 lipca, można było zobaczyć efekty kilku dni pracy. Podczas wernisażu zaprezentowano większość obrazów powstałych w czasie pleneru. Artyści opowiadali o swoich pracach, inspiracjach i wyborach. Dzięki temu obrazy nie były tylko wystawione do obejrzenia. Otrzymały głos.
Zwieńczeniem wieczoru był koncert „Violin Music Show” w wykonaniu skrzypka estradowego Marcina Dilinga, który zaprezentował aranżacje hitów muzyki pop i rock. Po kilku dniach malowania, wykładów, rozmów i pracy do późnych godzin muzyka stała się naturalnym finałem spotkania. A kolejnego dnia na uczestników pleneru czekała jeszcze jedna niespodzianka – wyjazd do Sannik na występ tria Tre Voci.
Patronem wydarzenia był marszałek województwa mazowieckiego Adam Struzik. Partnerem wydarzenia był Samorząd Województwa Mazowieckiego. Zadanie zostało sfinansowane ze środków Samorządu Województwa Mazowieckiego w ramach Budżetu Obywatelskiego Mazowsza.
Brak komentarza, Twój może być pierwszy.
Dodaj komentarz
Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu ekstrasierpc.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz